Benlik-Oruç Aruoba PDF'de kitap

hardhat

YOL DAHA FAZLA SEYAHAT Erin Aubry Kaplan Yardımın Gözden Geçirilmesi Kathryn Stockett tarafından Amy Einhorn Kitaplar 1960'lı yıllarda hevesli bir beyaz yazar hikayesinde gizlice siyah ev işçilerinin anlatılmamış hikayelerini derlemeye karar veren Kathryn Stockett kendi karmaşık çalışmalarını deniyor Güneyindeki ırk ilişkileri hakkında duygular. Kendini, bir noktaya kadar olan bir risk olan gusto ve gravitas girişimi içine atar: Yardım, en ayık anlarında, bazen de içgörülüdür. Skeeter Phelan, evdeki sosyal hiyerarşilere huzursuz bir şekilde büyüyen 24 yaşındaki bir kolejdir. aradığı röportajları toplamaya yardımcı olmak için hayatlarını ve geçim kaynaklarını riske atan iki siyah kadın, Aibileen ve Minny, biraz öngörülebilir bir şekilde çizilirlerse sempatik olarak. Ancak yüzdürme genellikle kitabın daha ciddi niyetlerini baltalıyor; nihayetinde Yardım, modern Faulkner olup olmadığına veya fiber için atılan bazı ırksal derslerle pop-up'a karar veremez. Stockett gerçeği yumuşatmıyor. Jackson'ın portresi Miss, beyazlar açık zalimlerdir ve siyahların göndermekten başka seçeneği yoktur. Stockett'in kendisi için belirlediği bir görev, hizmetçiler ve yükselmeye yardım ettikleri beyaz çocuklar arasındaki sevginin, böyle büyük bir güç dengesizliğinin kuru çatlaklarında büyüyebileceğini göstermektir. Ancak bu bağlar, baskı gücüne kıyasla mütevazıdır. Bu nedenle, dinlendirici Minny romanın en çekici karakteri olarak ortaya çıkıyor. Hiç kimseye güvenmiyor ve sadece yumuşak kalpli ama yumuşak başlı “beyaz bayan” işvereni için geçici bir acıma itiraf ediyor. Minny renk çizgisini geçmeyecek; bunun için köprünün altında çok fazla su var. O da komik olabilir. Stockett’in keskin saçma duygusu, çoğu zaman melodramın içine girmesine rağmen, mizahı ile bilinmeyen bir konu olan Güney ırk dinamikleriyle yenileniyor. Diğer karakterler stok hisseder. Aibileen sessiz bir acı modelidir, ancak Skeeter, sevimli olsa da, şaşkın belleğidir - hayat boyu arkadaşı Hilly Holbrook bir segregasyonisttir! İronik olarak, beyaz karakterler en az boyuta sahiptir, çünkü Stockett büyürken asla bilmediği siyahlara adalet yapmaya çok niyetlidir. Yine de, beyaz sosyetik Hilly'nin Güney'in kötü cadısı olarak nefes alması, baskı ve intikamla eğilmesi hayal kırıklığı yaratıyor. Beyazların romanda da yaşaması gerekiyor, ya da Güney, onurlu siyah hizmetçilerin sadece ortaya çıkarak devirdiği saman bir adam gibi hissediyor. Güney güç dengesizliğinin ağır yarısı burada varsayılır, ancak araştırılmaz. Çok kötü, çünkü histerik Tepelik sadece değerli bir düşman değil. Ve sonra siyah sesler yazan beyaz bir yazar var. Bir Afrikalı Amerikalı olarak, siyah deyimleri estetik bir seçim olarak kabul ediyorum, ancak yine de rendeleniyorlar. Siyahlar neden lehçe konuşmalıdır? Stockett’in beyaz karakterleri neden beyaz Güneylilerin kesinlikle sahip olduğu dilbilimsel tuhaflıklardan arınmış? Ayrıca ezilmiş ama dünya çapında siyahların beyaz insanlara kendi ruhlarını gösteren ve onları ruhsal bir vahşi yaşamdan daha iyi benliklerine yönlendiren anlatı rutusu var. Yardım'ın zihninde bundan çok daha fazlası var, ancak çok iyi seyahat edilen bir yolda gitmekten kaçınmıyor. --- ERIN AUBRY KAPLAN, serbest yazar ve Los Angeles Times'a katkıda bulunan bir editördür.

2020-01-02 18:05